De eerste week achter de rug...

Hallo Allemaal,

De eerste week is achter de rug, dus de kop is er af!
Tot verbazing van mezelf, moet ik zeggen dat ik het sporten leuk vind... en eerlijk is eerlijk: dat had ik niet durven denken van te voren.
Ik moet dan ook zeggen dat de trainers/begeleiders er alles aan doen om me aan te sporen en aan te moedigen, en dat werkt fantastisch voor mij.

Elke oefening gaat in setjes van 3x15. De eerste serie van 15 gaat meestal redelijk makkelijk, maar daarna...
Zoals ik de vorige keer ook al zei: tegen het eind lijken de gewichten ineens tig keer zwaarder, de spieren protesteren, soms lijkt het of ik het op moet geven, en dan staat daar iemand die je net over de streep heen helpt... fantastisch! En dan komt de trots, de blijdschap dat ik die serie van 3x15 toch maar gewoon heb gedaan!

Na het einde van de fitnessochtend lekker even douchen, en bij het weggaan groet je iedereen die je tegenkomt, en iedereen groet terug. Het is echt een beetje een familie-gevoel.
Het klinkt misschien gek, maar ik moest zaterdag dan ook echt een beetje afkicken. Niet naar de training gaan voelde bijna als een gemiste kans om nog een dagje extra te trainen. Bizar.
Van nooit sporten, ben ik deze week ongeveer 11 uur aan het sporten geweest, en het dan nog leuk vinden ook...

Wel moet ik zeggen dat ik de groepsles heb gemist van de woensdagavond. Mijn enkel speelde te veel op, en dat ging het echt even niet worden.
In het begin voelde het een beetje als falen, maar zo is het eigenlijk niet. Wat niet gaat, gaat niet. En er is deze week een hoop wel gelukt!

Ik moet zeggen dat de klanten zich snel aan de nieuwe tijden aanpassen, hartelijk dank daarvoor.
Er wordt geregeld gevraagd waarom de tijden aangepast zijn, en daar geef ik dan ook gewoon antwoord op.
Iedereen mag het weten, ik schaam me er niet voor. En buiten dat: ik heb zo niet 1 stok achter de deur... maar 300 stokken! Hahaha. Bovendien merk ik dat de mensen het toch wel stoer vinden dat ik zo drastisch heb gekozen voor verandering. En dat stimuleert me alleen maar meer en meer...

Dank voor de steun, en dank voor het vertrouwen in mij!
Ik heb zelfs al aanmoedigingsmailtjes, -kaartjes, en zelfs bloemen ontvangen! Hartelijk dank!

Morgen start er weer een nieuwe week, en die ga ik dan ook met goede moed in.
Er zal vast eens een tijd komen dat het minder makkelijk gaat, en ook dan hoop ik dat al deze lieve mensen me blijven aanmoedigen.

Nogmaals: hartelijk dank en jullie horen komende week uiteraard weer van mij!

Groet,
Annelies